වැස්සෙ තෙමීගෙන Bike පදින එක ආතල්ද?
වැස්සෙ Bike එකේ යන එක හෙනම Risky සහ මෝඩ වැඩක් කියල මාත් අවිවාදයෙන් පිලිගන්නවා. ඒත් සමහර destination වලට යද්දි මගදි වැස්සම අමුතු kick එකක් එනවා.
ඉස්සරනං කලිසම අස්සෙයි අරෙහෙ මෙහෙ කහන්ඩ ගන්නවා එතකොට පට්ටම අමාරුයි. ඒත් දැං හොඳට ඇඟ කවර්වෙන නිසා අවුලක් නැ.
මේකයි සිද්දිය: හිතපංකො බාගෙට කැලේ වගේ තියෙන පාරක යද්දි වැස්සක් සෙට්වෙනවා. අර වටෙන් ඇහෙන චුරුචුරු සද්දෙයි පට්ටම Bassy tone එකක් තියෙන Exhaust Note එකයි එක්ක යද්දි මටනං හෙනම අමුතු චිල් එකක් තියෙන්නේ. වැහි බිංදු මගෙ මූණට වැටෙනවා ඒත් තෙමෙන්නෙ නෑ. අත්දෙකට සීතල දැනෙනවා. පට්ටම තෙතයි. කලිසම හරියට කවර්වෙලා නැත්තං කහන්ඩ ගන්නවා. ඒකනං හෙන අවුල් හැබැයි.
ඒත් වැස්ස මැද්දෙන් ඇඟ තෙමාගන්නැතිව යන එක මාරම ආතල්. මම මගෙ අර කොලපාට හෙල්මට් එකට මෙච්චරම ආදරේ වෙන මොකවත් නිසා නෙවෙයි, ඒක දාන් යද්දි මම ඒක ඇතුලෙ මාරම විදියට Comfort වෙන ගතියක් දැනෙන නිසා. ඒ වෙලාවට එක එක මගුල් හිතෙනවා.
Accelerator එක කරකවනවා නෙවෙයි ඒක Automated වෙනවා. බයික් එක ඉබේම යනවා. මම මගෙම ලෝකෙක මනෝපාරක් ගහගෙන යනවා. ඒ අස්සෙන් Cigarettes after sex ලගෙ Cry Album එකත් ලාවට play වෙනවා.
සතියක විතර තිබුණ හිතේ අමාරුකම්, Stress එක විනාඩි කීපෙකින් හෙල්මට් එකට වැටෙන වතුර බිංදුත් එක්කම බිමට වැටිලා නැතිවෙලා යනවා.
හැමදේම නැවතිලා බයික් එකේ සද්දෙත් ලාවට ඇහෙන්නෙ නැතිව යන්න පටන් ගන්නවා…
#%#
අම්මට #කන්න දාලා #රි එළදෙන.
නිමි.
#හඬපටහාරූපකසහිතයි #තේකක්බොනගමන් #අම්මටසිරි
Riding a bike in the rain is risky and stupid. I agree completely. But when heading to certain destinations, getting caught in the rain gives a weird kick.
It used to be a nightmare—clothes getting wet, itching everywhere. But now that I have proper gear, it’s fine.
Here’s the scenario: You’re on a half-jungle road and it starts raining. The sound of the rain dropping around you mixed with the bassy exhaust note—it’s an absolute trip. Raindrops hit my face, but I don’t get wet. My hands freeze. It’s soaking wet outside. (If the pants aren’t covered properly, the itching starts. That sucks).
But riding through the rain without getting wet is an elite feeling. I love my green helmet so much because I feel incredibly comfortable inside it. The mind wanders.
You aren’t twisting the throttle; it feels automated. The bike just goes. I zone out into my own world, with Cigarettes After Sex’s ‘Cry’ album playing softly.
A week’s worth of stress and pain washes away in minutes with the raindrops hitting the helmet. Everything stops. Even the bike’s sound fades out.
CRASH
Motherf***ing cow jumped into the road!
The End.
