Billy Joel ගෙ Piano Man හෑල්ල
මේක ඇත්තටම කිසිම තේරුමක් නැති හෑල්ලක්.
මේවා ලියන්න තරම් සංගීත දැනුමක්වත් සාහිත්යමය දැනීමක්වත් මට නෑ.
අද දවසම ඇඳට වෙලා ඉන්න නිසා දැනුමක් අදාල නැ මං ලියනවා.
මගෙ Playlist එකේ මේ දවස්වල Repeating සිංදුවක් තමයි Billy Joels ගෙ Piano-man සිංදුව.
මම මෙයාගෙ අහපු පලවෙනි සිංදුවත් මේක.
පොඩි පොඩි කඩාවැටීම් කිහිපයක් නිසා ලොස් ඇන්ජලීස් වල බාර් එකක වැඩ කරද්දි දකින්න හම්බ වු සිදුවීම් ගොඩක් එකතුකරගෙන ලියාපු මේ සිංදුව 1973 අවුරුද්දෙ Release වෙනවා.
බාර් එකේ ප්ලේ කරන Piano Artist ගෙ POV එකෙන් තමයි මේක ගලාගෙන යන්නේ.
එන්න අපි යමු Lyrics පැත්තට.
It’s nine o’clock on a Saturday
The regular crowd shuffles in
There’s an old man sittin’ next to me
Makin’ love to his tonic and gin
සෙනසුරාදා රෑ කියන්නෙ ඉතින් අපිට ආතල්ම දවසක්නෙ. සතියක් තිස්සෙ මහන්සිවෙලා ඒ අමාරුව යන්න පබ් එකට රිංගලා අඩියක් ගහලා හිත නිදහස් කරගන්න එක අපේ හුඟක් මහත්වරුන්ගෙ පුරුද්දක්නේ. ඉතින් එදාට කතාවෙන කෙරෙන දේවල් බොහොමයි.
ඉතින් පිංවතුනි අපේ මේ බිලී අයිය කියනවා: වටේ පිටේ දේවල් බලනකොට පොරට පේනවලු වයසක ඩයල් එකක් ජින් බෝතලයක් තනියම ගහනවා. පොර සෑහෙන්න දුකක් සහ තනිකමක් ඒ බෝතලෙන් නිදහස් කරගන්න try කරනවා.
ඔන්න එතකොටම පොරට බිලීව පේනවා.
He says, “Son can you play me a memory?
I’m not really sure how it goes
But it’s sad and it’s sweet and I knew it complete
When I wore a younger man’s clothes”
“මගෙ පුතේ ඔයාට පුලුවන්ද මගෙ මතකයක් අවුස්සන්න. හොඳ නම්බරයක් අල්ලමු මගේකෝ. ඒ මතක හරි රහයි.”
Sing us a song, you’re the piano man
Sing us a song tonight
Well, we’re all in the mood for a melody
And you’ve got us feelin’ alright
ඔන්න දැන් සෙට් එකම එකතු වෙලා අපේ බිලීට කියනවා: “හොඳ නම්බරයක් අල්ලපන් මගේකෝ ගැම්මට කියලා, අපේ සෝකාලාප නිවිල හිත නිවිලා යන්න අල්ලපං කොල්ලෝ.”
Now John at the bar is a friend of mine
He gets me my drinks for free
And he’s quick with a joke, or to light up your smoke
But there’s some place that he’d rather be
ඊටපස්සෙ බිලී මතක් කරනවා අපේ Bartender අයියව. Bartender (අපේ ජෝන් කොලුවා) ඇවිල්ලා ඉතින් මගෙ බුදු පිට් එක. ඌ මට නිකන් බොන්නත් දෙනවා. කොල්ලන්ට බෝතල්වලින් ආතල් දිදී මෙතන ඉඳියට ගොං කැ#යට මීට වඩා තැනක ඉන්න තිබුනා.
He says, “Bill, I believe this is killing me”
As a smile ran away from his face
”Well, I’m sure that I could be a movie star
If I could get out of this place”
“අඩෝ මේ අහපංකෝ බිලී. උඹට කියන්න මං ආසාවෙන් කරන වැඩක් නෙවෙයි මේක. මේ #ත්තෙ ජොබ් එකට මං ආස නෑ ඕයි. මෙ ලබ්බෙ ඉඳියෙ නැත්තං මේ වෙද්දි මං John Wayne එක්ක මෙහෙම මෙහෙම පත්තරේ ඉන්නේ.”
Now Paul is a real estate novelist
Who never had time for a wife
And he’s talkin’ with Davy, who’s still in the navy
And probably will be for life
මමට පැත්තකින් පේනවා පෝල් කාරයව දවල්ට බ්රෝකර් වැඩ කරල හවසට එනවා. ඌ ඔය මගුලෙ නවල් ලියන එක නවත්තලා දාලා ගෑණියෙක් ගත්තනං එකක්. කොහෙද ඒකටවත් වෙලාවක් නෑනෙ මූට. ඌටම සෙට්වෙන තකටතක ඩේවි දත්ටික බිම ඇනෙනකන්ම නේවි එකේම තමා.
And the waitress is practicing politics
As the businessmen slowly get stoned
Yes, they’re sharing a drink they call loneliness
But it’s better than drinkin’ alone
ඒ අස්සෙ වේටර් නංගි දේසපාලනේ ගැන ඉගෙනගන්නවා මෙතන ඉන්න උන්ගෙ කතා අහන්. කොහොමත් ඉතින් බාර් එකේ තරම් දේශපාලනේ කතාවෙන තැනක් නෑනේ. බිලී කියනවා දැන් මෙයාලා මෙහෙම බොන එක තනියම බොනවට වඩා ස්ෑහෙන්න වටිනවා කියලා.
And the piano, it sounds like a carnival
And the microphone smells like a beer
And they sit at the bar and put bread in my jar
And say man what are you doin’ here?
මිනිස්සු ඇවිත් මට සල්ලි දීලා යනවා. සල්ලි දීලා කියනවා “ඇයි පුතේ උඹ මේ වගේ තැනක ඉන්නේ, උඹ සොප්ටෙයා ඉංජෙක් වෙන්න තිබුනෙ” කියලා.
එනිවේ බිලීගෙ සිංදුව අහද්දි මට උනත් මතක් වෙන්නෙම අමාරු දවස් ගානක් ඉවරවෙලා ගිහින් බීර එකක් තොලගාන ගමන් අර කිව්ව දේවල් කතාකරන එක. බාර් එක, එක එක ජාතියෙ ප්රශ්න පිරිච්ච මිනිස්සුන්ගෙන් පිරිල තියෙන්නේ. පියානෝ ගහන එක ලාවට ඇහෙන එක හෙනම ආතල් ෆීලින් එකක්.
අපි හම්බුන දවසක බීර එකක් තොලගාන ගමන් Billyගෙ සිංදුවක් අහමු.
- Loki -
#හඬපටහාරූපකසහිතයි #අම්මටසිරි
This is really a rant with zero point. I don’t have the musical or literary depth to write this stuff, but I’ve been in bed all day so depth doesn’t matter.
Billy Joel’s Piano Man has been on repeat in my playlist. It’s the first song I ever heard of his. Written in 1973 after he worked at a Los Angeles bar during a tough personal phase, capturing the scenes he witnessed.
Told entirely from the POV of the piano artist.
It’s nine o’clock on a Saturday
The regular crowd shuffles in
There’s an old man sittin’ next to me
Makin’ love to his tonic and gin
Saturday night is the prime chill time. Crawling into a pub after a long week to grab a drink and clear the mind. Old man next to him, drowning his solitude in gin and tonic.
Sing us a song, you’re the piano man
Sing us a song tonight
The whole bar comes together asking the piano man to play something to soothe their tired souls.
Then John the Bartender—a solid friend who gives him free drinks. A guy who could have been a movie star next to John Wayne if he got out of that place.
Then Paul, the real estate novelist who never had time for a wife, chatting with Davy, who will probably stay in the Navy for life.
People sharing a drink called loneliness. Better than drinking alone.
Whenever I listen to this, it reminds me of winding down after brutal workdays over a cold beer. A bar full of broken, chaotic lives, with piano keys echoing softly in the background.
Next time we meet, let’s grab a beer and listen to Billy Joel.
- Loki -
